و پرده بالا می‌‌رود

چند وقتی‌ بود خوره ی روحم شده بود. که تجربه کنم نگارش پیوسته را در محیط مجازی و تحت عنوان "بلاگ" نویسی. و این فراخیم که توام می‌‌شود با اینرسیِ ذاتی‌ام در بر هم زدن شرایط حال، مدت زمانی‌ مرا وا‌ داشت از مزه کردن این تجربهٔ ناشناخته ی نو. و نمی‌‌دانم انتهایش کجاست. سیر بداهه را پی‌ می‌‌گیرم، و می‌سپارم افسار به باد. و پرده بالا می‌‌رود، بدون نمایشنامه. صحنه خالی‌ ‌ست... سکانس کلید می‌‌خورد ... شروع می‌‌شود...دیگر باید به دنبالش دوید.

  
نویسنده : فرنود ; ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ روز جمعه ٦ خرداد ،۱۳٩٠
تگ ها :